Tips & Tricks

Een inleiding tot improvisatie en akkoordenschema's

In dit artikel wil ik je wat meer inzicht geven in de funktie van een akkoordenschema, die als basis voor een improvisatie gebruikt wordt. Dus de basis theorie uitleggen die benodigd is voor een improvisatie. Een improvisatie is, zoals het woord meestal gebruikt wordt in de jazzmuziek, een vrije interpretatie van een een gegeven melodie op een akkoordenschema. Als leidraad word dan meestal de onderliggende harmonieën van het thema gebruikt. De akkoorden worden door de ritmesectie gespeeld. De harmonieën worden weergegeven in een akkoordenschema. Enige kennis van akkoorden met hun bijbehorende toonladders is dus wel een vereiste om enigszins comfortabel een improvisatie te spelen zonder foute (of raar klinkende) noten. Als je eenmaal de onderliggende theorie begrijpt is het goed die wat losser te interpreteren zodat het niet als een etude gaat klinken.

Het doel van het warm blazen (warm-up) is de coördinatie tussen de adem, lippen en in laatste instantie de tong te optimaliseren. Begin met lange tonen in het middenregister. Deze worden dan verbonden door middel van langzame glissandi. Begin deze tonen met een aanzet zonder tond (HA). Dit i.v.m. eventuele verkramping bij het aanzetten met de tong. Bovendien maakt deze manier van aanzetten je meer bewust van de correcte lipstand (embouchure) en de correcte snelheid van de luchtstroom.

Het is van groot belang om tijdens het studeren een idee te hebben over hoe je toon moet klinken. Probeer voordat je aan de oefening begint al te denken aan de meest mooie toon die je ooit gespeeld of gehoord hebt!